Opakowania Farmaceutyczne

opakowanie
to, czym dana rzecz jest opakowana, czasem również z zawartością, opakowaniowy
opakować
#151 opakowywać owinąć coś szczelnie papierem, folią itp.
aerozol
[gr. ar ‘powietrze’, łac. solutio ‘roztwór’], opakowanie aerozolowe,
techn. forma opakowania substancji ciekłych, np. emalii, lakieru, perfum;
Brack,
Bratsk,
m. w Rosji (obw. irkucki), nad Zbiornikiem Brackim na Angarze;
celofan,
przezroczysta folia z regenerowanej celulozy (otrzymanej z wiskozy);
Dziemiany,
w. gminna w woj. pomor. (pow. kościerski), nad jez. Rzuno;
folia
[łac.], techn. bardzo cienkie arkusze metalu, tworzywa sztucznego, ewentualnie w połączeniu z cienkimi arkuszami z innych materiałów;
Kamień Krajeński,
miasto w woj. kuj.-pomor. (pow. sępoleński), nad Kamionką (pr. dopływ Brdy);
parafina
[łac. parum affinis ‘mający mało pokrewieństw’], mieszanina stałych węglowodorów nasyconych, biała lub żółta substancja o temp. topn. 40–60°C;
reklama
[łac.], rodzaj komunikowania perswazyjnego obejmujący techniki i działania podejmowane w celu zwrócenia uwagi na produkt, usługę lub ideę;
Tarnowo Podgórne,
w. gminna w woj. wielkopol. (pow. poznański), w pobliżu Poznania;
Wymiarki,
w. gminna w woj. lubuskim (pow. żagański);
Bodzechów,
w. gminna w woj. świętokrz. (pow. ostrowiecki), nad Kamienną;
Christo
[krı̣stəu], właśc. Christo Dżawaczew,
ur. 13 VI 1935, Gabrowo, artysta pochodzenia bułg.;
dezodorant,
rodzaj kosmetyku, substancja eliminująca lub osłabiająca nieprzyjemne zapachy ciała;
dichlorometan,
chlorek metylenu,
CH2Cl2, związek organiczny, bezbarwna, niepalna ciecz;
drobnicowiec,
statek wodny do przewozu ładunku różnego rodzaju (tzw. drobnicy), gł. w opakowaniu; chemia farmaceutyczna
nauka badająca związki chemiczne stosowane w lecznictwie
farmacja
, farmaceutyka 1. nauka o lekach
2. wydział wyższej uczelni obejmujący studia w tym zakresie
farmaceutyczny, farmaceuta, farmaceutka
Instytut Farmaceutyczny,
instytut nauk.-produkcyjny, utworzony Warszawie 1952;
Klawe
Henryk, ur. 23 XII 1832, Warszawa, zm. 24 II 1926, tamże, farmaceuta, pionier pol. przemysłu farm. działacz ewang.;
leki,
środki farmaceutyczne,
środki lecznicze,
medicamenta,
remedia,
therapeutica,
pharmaca,
pierwiastki, związki chem. lub mieszaniny związków pochodzenia naturalnego bądź syntet. przeznaczone do stosowania w leczeniu i profilaktyce chorób oraz w diagnostyce człowieka lub zwierząt.
Łyszkowice,
w. gminna w woj. łódz. (pow. łowicki), nad Bobrówką (pr. dopływ Bzury);
„Acta Poloniae Pharmaceutica — Drug Research”,
czasopismo nauk. (dwumiesięcznik) Pol. Tow. Farmaceutycznego, wyd. 1937–39 i od 1946 w Warszawie.
Afyon
[ạfjon], dawniej Afyonkarahisar
[‘czarna twierdza opium’], Karahisar,
miasto w zachodniej Turcji, na Wyżynie Anatolijskiej;
agar
[malajskie], środek galaretujący;
Agen
[ażạ̃], rzym. Aginnum,
miasto w południowo-zachodniej Francji (region Akwitania), nad Garonną;
Agrigento
[agridżẹnto], dawniej Girgenti,
miasto we Włoszech, w południowej części Sycylii;
Albany
[ọ:lbəni], miasto w USA (stan Georgia), nad rzeką Flint;
barbiturowy kwas,
N,N’-malonylomocznik,
związek heterocykliczny, ciało stałe;
Bełza
Józef, ur. 18 IX 1805, Masłowice k. Wielunia, zm. 24 XII 1888, Warszawa, chemik;
Darmstadt
[dạrmsztat], miasto w Niemczech (kraj związkowy Hesja), w dolinie Renu, u podnóża gór Odenwald;
Debreczyn,
Debrecen,
miasto we wschodnich Węgrzech;
dekstryny
[łac.], polisacharydy, produkty częściowego rozkładu skrobi lub glikogenu;

opakwoania farmaceutyczne, opakowania farmaceutczne, opakowania faraceutyczne, pakowania farmaceutyczne, opakowania farmaceutcyzne,